Öylesine

Daha içine düşmeden ayıldın,
Kalıp halinde sundular yanlızlığı,
O kadar köşeliydi ki
Toparlanmaya fırsat bulamadan her adımda daha da dağıldın.

Sormadılar hiç acın nerende diye,
Sahte bir duş aldın,etkisi bir anlık
Oysa o an bile kanamaktaydın ortada ki sakinlikten 
Bir gemi olsan,bin fersah yol alırdın.

Düşünce gözünden hayat,
Kolladın ölüme giden yolları,
Yine de dayanamadın koskoca bir hiçliğe,
Ne umdun ne de sandın.

Sonra birden ayıldın uluorta,
Kalıp halinde sundular yalnızlığı..
                                      
                                             ALİ ÖNDER

HOŞGELDİN

Hoş geldin…

Hiç konuşmasan da güzel varlığın,

Yok hiç ayak sesin,

Narinliğinden belki de.

Hoş geldin…

Gölgen bile yok ışığından,

Dokunamasam da bana ait tüm sınırların.

Hoş geldin…

Yalnızlığıma mahkumsun benle,

Tüm zamanlar aldatmaca,

Mekanlar yok şimdi.

Hayal olsan bile bak benlesin.

                              ALİ ÖNDER

BEN HEP KANDIRIRIM KENDİMİ

Karşıma çıksan geçmişten kalma bir günde,
Yine seviyormuş gibi yapsan yalandan....
Ben ise kanmasam bu defa sözlerine,
Yüreğimi kapatsam ve bir yel gibi geçip gitsen,
Acıtmadan,
Tatlı bir esintiyle.
...

İşte o zaman ey sevgili,
Ben,ben olurdum hala,
Sen ise bir hiç...
                             ALİ ÖNDER

BİLİNMEYEN HER ZAMAN

Burası tam ortası yalnızlığın,

Ne sesin var senin,ne de benim takatim.

Koskoca bir yalan uzanmış aramıza

Derin bir hikayeyle beslenmiş,

Seni kandırmış huzur dolu sözlerle,

Bana ise yol vermemiş.

Burası tam ortası yalnızlığın,

Ne güneş doğmuş ayazdan sonra,

Ne de basmış zifiri karanlık.

Koskoca bir bulut kaplamış gökyüzünü,

Umutsuzlukla beslenmiş,

Sana getirmiş hoş bir serinlik,

Bana ise yağmur taneleri düşmüş.

Duy işte.

Burası tam ortası yalnızlığın!

Ne ben kaldım içimde,

Ne de senin aklında...

                                     ALİ ÖNDER

BİTMEYEN ÖYKÜ

Bilmediğin şeylerin gerçekliği var mıdır ki?

Varlığından bile haberdar olmadığın ama senin üzerine kurulu.

Senin olmadığın zamanlarda bile sana tutsak düşünceleri,

Bırakmış aklını tanımadığı,belki de çok tehlikeli olan sınırlarında,

Umursamaz olmuş yinede,

Senden gelecek acıyı bile sahiplenmeye hazır.

En hazır halinde bile hazırlıksız yakalanmış her seferinde sana,

Tanımlayamaz olmuş içinde bulunduğu durumu…

Bilmediğin şeylerin gerçekliği var mıdır ki?

Her parçası senden oluşan,

Varlığından bile haberdar olmadığın ama senin üzerine kurulu...

                                  
                                                                                          ALİ ÖNDER

YAKARIŞ

Ne olurdu sanki güneş gibi doğsan yalnızlığıma,
Sulasan narin bir çiçek gibi anıları,
Ve bulsan beni gül bahçeleri arasında,
Takati kalmamış,bitkinlikten uzanırken öpsen,
Kaldıramasanda ağır cüssemi,yanıma uzansan.
Ortak çıksan yalnızlığıma.
Korkma desen karanlıktan,soğuk sonbahar sabahlarından,
Tutsan elimi çalının çırpının arasından tüm mahremiyetini sunarak,
Unuttursan bana sensiz geçen zamanı...

Ne olurdu sanki?


                                                    ALİ ÖNDER

BANA KALANLAR...

Bir soru sorarım karanlığa,
Kimse üstüne alınmaz,
Önemsemez yüzlerine vuran rüzgarı kimse...
Gece uzar gider ve
Gün doğar demlenen düşüncelerimde
Güneşi gördükçe,
Kurur gökyüzüne uzanan dallarım.


Sıkışıp kalır yerle gök arasında yalnızlığım,
Kuşların kanatlarında uzayıp gider bir umut gibi. 
Yeni fırtınalar,acımasızlıklar,nankörlükler görüp getirirki  bana,
Bir daha soru soracak kadar dermanım bile kalmasın
Ölmekten...
                                                                          ALİ ÖNDER